جغرافیای استان گلستان
|
جغرافیایی | ||||||||
|
استان گلستان با مساحتی 22000 كیلومتر مربع در ناحیه جنوب شرقی دریای خزر واقع شده است. براساس آخرین تقسیمات كشوری در سال 1375 ، شهرستانهای استان گلستان عبارتند از: بندر تركمن، علی آباد، بندر گز، كردكوی، گرگان، گنبد كاووس، آزادشهر، آققلا، رامیان، کلاله و مینودشت. شهر گرگان مركز استان گلستان میباشد. استان گلستان در سال مذكور، حدود 1426000 نفر جمعیت داشته است. كه از این تعداد 41/29 درصد درنقاط شهری و 58/71 درصد در نقاط روستایی و عشایری سكونت داشتهاند. استان گلستان از لحاظ ناهمواری به دو قسمت جلگهای و كوهستانی تقسیم میشود. امتداد و جهت رشته كوههای البرز، مانند دیواری مرتفع و طولانی، خط ساحلی و جلگههای كنارهای دریای خزر را محصور كرده است و شیب زمین از ارتفاعات به سوی جلگه و دریای خزر كاهش مییابد. در قسمت جلگههای سواحل جنوبی و شرقی دریای خزر، در اثر حركات زمین ساختی و بادهای محلی، تپههای ماسهای ساحلی تشكیل شده و سد طبیعی و كم ارتفاعی بین جلگه و دریا پدید آمده است. در البرز شرقی، جهت و امتداد رشته كوهها به سوی شمال شرق است و به تدریج از ارتفاع آنها كاسته میشود. رشته كوه جنوبی، آن "ابر كوه" است كه بلندترین نقطه آن در "قله شاوار" به 3945 متر میرسد. رشته كوه شمالی آن "شاه كوه" است كه به صورت دیواری در مقابل جلگه گرگان قرار دارد و ارتفاع آن در قله "پیرگرد" به حدود 3204 متر میرسد. |
 | |||||||
|